Lezenswaardig.com
Podium voor auteurs
we zijn een
mirjam langenhuijsen
Een mooie uitspraak, maar in de wereld buiten ons lijkt dat nog ver te zoeken.
Als dat onze essentie is, deel zijn van één en dezelfde Bron, een Bron die Liefde is én die we zelf IN ons dragen, kun jij dat dan rijmen met wat je in de wereld ziet?
Gisteren ontmoette ik een vrouw achter een balie, waar ik een afspraak in stond te plannen. Ik ben daar vaker. Meestal zit ze er met een gesloten gezicht en in functionele aanwezigheid, dus zakelijk doet ze haar ding.
Ik vroeg haar ineens of ze nog op vakantie ging. Er trok een blije glimlach over haar gezicht.
Ze zou zaterdag vertrekken naar haar moederland Portugal.
Ik vertelde haar dat ik er met mijn man samen wel eens rond heb gereisd.
De reis is me altijd bijgebleven. Niet vanwege de mooie steden en het landschap, maar vanwege een spontane ontmoeting met Portugezen ergens op een landweggetje in de middle of nowhere.
Ik vertelde haar erover.
‘ Mijn man en ik zaten op lage stoeltjes, ergens beneden langs dit weggetje heuvelopwaarts, toen er een busje aan kwam rijden.
Een vriendelijke man vroeg of we iets nodig hadden en reed weer door na ons ontkennende antwoord.
Even later kwam hij tevoet van over de heuvel weer naar ons toe. Hij kwam ons uitnodigen om bij hen te komen barbecueën!
Dat was héél verrassend voor ons. Aanvankelijk was mijn man nog wantrouwig, je hoort gekke verhalen, maar dat verdween en ik voelde een volmondig ja.
Zijn familie was er, broer, zus, kinderen en oma. Wij hadden in de grote eetkeuken van het huis samen een gezellige en heerlijke maaltijd aan de lange eettafel.
We zongen met en voor elkaar, wij in het Nederlands, zij in het Portugees.
Het werd zo’ n vreugdevol en spontaan samenzijn, in verbondenheid, van hart tot hart.
Oma d’r man was er niet meer, vertelde ze. Hij was overleden en ze toonde ons haar verdriet over zijn gemis. Ze ging elk jaar met haar dorp te voet op bedevaart naar Fatima, 230 km lopen, maar dát kon ze helaas niet meer.
In dankbaarheid voor ons hartelijke samenzijn en de verbondenheid die we voelden, beloofden wij om
voor haar en haar man een kaars aan te gaan steken in Fatima, in stilgebed. Ze was heel erg geroerd daardoor en wij weer door haar.
Zo kwamen wij in Fatima terecht( het Lourdes van Portugal).’
Terwijl ik dit vertel, zie en voel ik dat er iets in de baliemedewerkster gebeurt.
Ze is geroerd door het verhaal zo lijkt en ze verteld dat ze ook naar Fatima gaat. Ineens beginnen haar tranen te stromen, ze huilt en vertelt mij dat haar vader in mei is overleden.
Eerst verontschuldigt ze zich nog voor haar reactie, maar ik stel haar gerust en zeg dat ik het begrijp.
Ik vraag wat er gebeurd is en ik luister met mijn hart naar wat zij vertelt.
Een ontmoeting, opnieuw in verbondenheid en liefde.
Zij gaat nu naar Fatima samen met haar zus om daar in stilte samen te zijn. Ik voel de aanwezigheid van diepe Liefde.Terwijl we elkaar aankijken is het volledig stil tussen ons.
Als de telefoon gaat en zij zich moet herpakken, wens ik en geef ik haar hardop alle Liefde voor haar en haar familie mee.
Ik realiseer me steeds dieper, dat wij allemaal dezelfde dingen in ons dragen, pijn,verdriet, gemis, etc.
We verschillen helemaal niet van elkaar, omdat we allemaal méns zijn.
Zonder uitzondering zijn we allemaal hier om wonden te helen, in verbinding met de energie van de Bron, het Licht in ons.
De ene bewust de andere nog onbewust maar we zijn op deze aarde gekomen voor dit doel.
Zeker in deze tijd wordt zichtbaar hoe de verwondingscirkel van al onze gezamenlijke voorgeschiedenis op aarde, verwondingen kan blijven aanrichten, als we niet onze eigen wonden helen.
De nieuwe wereld kan niet gebouwd worden op oude wonden, las ik ergens. Het is noodzaak om ons daar bewust van te worden.
Beseffen dat we allemaal op aarde deze gemeenschappelijke menselijkheid van verwonding in ons dragen, zorgt voor een diep gevoel van liefde en mededogen voor de ander. Voor iedereen.
Het brengt diepe vreugde, als een mens de keuze maakt om aandacht en liefde aan zijn verwondingen te geven en zijn vrije wil gebruikt om niet meer die wonden, maar de Liefde in hen te laten spreken. Een keuze waar je voor gekomen bent.
Helen doen we samen in de wereld van EEN.
Met diepe compassie en liefde,
Mirjam
Lezenswaardig?
De auteur
Publicatie
Hier te lezen
Belangstelling
Meer dan gemiddeld aantal hits
Reacties :
Misschien heb je ook wel belangstelling voor...
Ook zelf meedoen en hier door jou geschreven poëzie of proza publiceren? Lees ook de schrijftips!






Algemene voorwaarden
Rapporteer
Mijn reacties